donderdag, mei 26, 2011

Nog een notitie, die achteraf gezien wel iets te serieus is.

Ik zit al een tijd te denken aan een serieuze update.
En die zet ik hier waarschijnlijk binnenkort op.

-edit-

Ik weet niet, ik zat al een tijd te denken om iets te schrijven,
maar ik denk er teveel over na.

Meestal als ik serieus ga schrijven word het ineens vreselijk lang, misschien wel langdradig, dus wees hierbij gewaarschuwd. :P

Anywway.
Ik kon maar niet verzinnen waar ik over wou schrijven, ik wou ook niet teveel over mezelf kwijt, maar dat kan ik meestal niet eens vermijden als ik aan een verhaal begin.
Ik besloot maar eens over kunst te schrijven, wat een verrassing, ik weet het.

Maar wat zou ik over kunst willen schrijven?
Misschien een verklaring voor de kunst die ik maak, waar vast iemand wel eens vraagtekens bij heeft gezet.

En ja, dit is waar ik uiteindelijk vrede me sloot, hier zou ik over schrijven.
Ik vind dit trouwens ook niet echt moeilijk om te doen, want ik denk veel na over dingen.
Ik denk waarschijnlijk teveel na, maar wat ik wou zeggen, ik heb al vaak over mijn kunst nagedacht.

Ik moet overigens zeggen dat ik niet vaak kunst maak met een bepaalde gedachte erachter, ik maak gewoon wat ik wil maken op dat moment.

Ik haal natuurlijk onder andere inspiratie uit dingen die me bezig houden, emoties en dingen uit mijn onderbewustzijn en het verleden.

Waarom komen er vaak schedels in mijn kunst voor?
Ik had er nooit veel over nagedacht, maar het was natuurlijk vrij makkelijk te verklaren met het typische 'angst voor de dood' verhaal.
Ik moet zeggen dat ik het van toepassing vond, aangezien ik in deze twee schooljaar in principe mijn leven weer heb opgepakt na anderhalf jaar niets anders kunnen dan thuis zitten rondhangen.

Ik gaf er rond die tijd niet om of ik de 20 zou halen, en ik dacht ook niet dat ik het zou redden, maar in mijn tijd op deze school heb ik weer een positieve kijk op leven gevonden.
Oud worden heeft weer een goede reden voor mij, want ik zou graag zien wat ik na een leven van kunst maken bereikt heb, het maakt me niet eens echt uit of ik echt veel verkocht zal hebben.
Maar om dit allemaal mee te maken moet ik natuurlijk wel leven, dus uiteindelijk de moraal van dit verhaal, Matt is diep van binnen bang voor de dood.

Ik teken ook vaak vrouwen, naakte vrouwen, variaten?
Wat mij eerlijk gezegd zelf nog niet zo lang opgevallen was, maar wat ook niet zo heel vreemd is als je mijn verleden zo bekijkt.
Wat overigens hier niet gaat gebeuren, maar neem het maar gewoon van me aan dat ik er wel een reden voor weet, het is allemaal niet zo spannend als het klinkt. :P
En ja laten we ook maar gewoon zeggen dat al die naakte tekeningen ook zijn mede mogelijk gemaakt door seksuele frustraties, want dat is wel zo mooi voor het stereotype.

Ik teken veel nare dingen, veel holle zwarte ogen of eenzame ogen en dergelijken.
Te veel om op te noemen besef ik nu eigenlijk, maarja we hebben toch even een paar dingen geanalyseerd. :P

Ik wou dit nog even vermelden, want dat vond ik nodig.
Kunst betekende "vroeger" niet zo bijzonder veel voor mij, het was de enige richting waar ik wat mee bleek te hebben, en tekenen bleek ik wel erg leuk te vinden.

Maar ik miste wel een drang om iets te gaan doen, echt het gevoel hebben dat je kunst moet maken, moeten omdat je niet anders kan dan eens in de zoveel tijd wat te tekenen of schilderen.

En ik moet zeggen dat ik denk dat ik dat gevoel wel gevonden heb, alsof je kunst uit jezelf moet scheuren. Ja leg dat maar eens fatsoenlijk uit.
Maar nog altijd even serieus, I surrender to the power of art.
Als we naar zo'n documentaire of film over een kunstenaar zitten te kijken en er komt zo'n gozer super gepassioneerd of intens over kunst te praten, dan vond en vind ik dat wel grappig, maar ik vind zelf dat ik ook die passie wel ken.


Nou, dat was me het verhaaltje wel.
Als het erg was om te lezen, stel je eens voor hoe het was om te typen! :P
Ik schrijf normaal niet omdat ik er maar geen einde aan kan breien.
Maar echt jongens en meisjes, dit veel te ernstige boek is nu ten einde.
Ik denk dat ik maar weer terug naar bullshit ga.

-Matt.

1 opmerking:

  1. Ja, goed hoor!
    Het is denk ik nodig om je eigen drang of beweegreden om Kunscht te maken te vinden. Iedereen heeft 'n andere reden. Sommige mensen nemen genoeg met het standaard ''ik ben gepassioneerd/goed'', anderen moeten voor zichzelf nadenken. Maar t komt er uiteindelijk toch op neer dat je t gewoon leuk vind, en leuk genoeg om veel te doen.
    Over schedels: ik heb er zelf ook één.

    BeantwoordenVerwijderen